Czym jest klawiterapia?
Klawiterapia to bezpieczna, nieinwazyjna metoda terapii odruchowej, opracowana przez Ferdynanda Barbasiewicza. Polega na pobudzaniu przewodnictwa nerwowego poprzez precyzyjny ucisk biologicznie aktywnych punktów ciała przy użyciu specjalnego narzędzia – klawika.
Metoda ta wykazuje podobieństwa do refleksoterapii czy akupunktury, jednak nie wykorzystuje igieł, dzięki czemu jest dobrze tolerowana nawet przez osoby wrażliwe lub obawiające się bardziej intensywnych form terapii manualnej.
Jak działa klawiterapia?
Podczas zabiegu dochodzi do:
- głębokiego przekrwienia tkanek,
- pobudzenia lub normalizacji przewodnictwa nerwowego,
- regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego,
- wyciszenia układu nerwowego (ośrodkowego i obwodowego),
- redukcji napięć nerwowych i emocjonalnych,
- wsparcia procesów oczyszczania i regeneracji organizmu.
- Stymulacja odbywa się najczęściej w obrębie:
- głowy i twarzy,
- pleców i kręgosłupa,
- uszu,
- kończyn górnych i dolnych,
klatki piersiowej oraz brzucha (w zależności od wskazań).
Efekty klawiterapii
Klawiterapia może przynieść:
- zmniejszenie bólu mięśni i stawów,
- redukcję napięć i przeciążeń,
- poprawę funkcjonowania układu nerwowego,
- lepsze samopoczucie i wyciszenie,
- wsparcie procesów regeneracyjnych organizmu.
Może być stosowana jako samodzielna forma terapii lub jako uzupełnienie fizjoterapii i rehabilitacji, zwiększając skuteczność innych metod pracy z ciałem.
Wskazania do klawiterapii
Klawiterapia jest szczególnie polecana przy:
- dolegliwościach bólowych narządu ruchu,
- bólach kręgosłupa, mięśni i stawów,
- schorzeniach reumatycznych,
- zaburzeniach neurologicznych,
- napięciowych bólach głowy i migrenach,
- przewlekłym stresie i napięciu emocjonalnym,
- dolegliwościach psychosomatycznych
- tikach nerwowych
Przeciwwskazania do klawiterapii
- stan po przeszczepach narządów,
- choroby nowotworowe,
- ciąża (szczególnie I trymestr oraz okolice brzucha, miednicy i odcinka lędźwiowego),
- ostre stany zapalne i zakaźne, gorączka,
- choroby krwi i zaburzenia krzepnięcia (np. hemofilia),
- zakrzepica, świeże zatory, tętniaki,
- wszczepiony rozrusznik serca.